Op minimale loopafstand van de school van Dochterkind is een Lidl. Daar wordt door de scholieren met grote regelmaat gewinkeld, in vrije uren of in pauzes. Helaas gebeurt dat winkelen steeds vaker op de "proletarische" manier (stelen dus). Vandaar dat dit Lidl-filiaal een poster had geplakt bij de ingang: "Maximaal twee scholieren in de winkel".
Dit schiet Dochterkind in het verkeerde keelgat. Buiten vormt zich een rij wachtende scholieren, met verbazing bekeken door niet-schoolgaande bezoekers. Als Dochterkind eindelijk naar binnen mag spreekt zij de "bewakers" aan: "Wat is dit nou voor een raar gedoe?" Ja nieuwe regels en zo. "Hoe weten jullie nou wie er scholier is of niet? Misschien kom ik net van huis en doe ik een boodschap?" Ja... nouw.... "Dan kunnen jullie beter zeggen dat er niet meer dan twee van Ons College binnen mogen?" Nee nee, daar gaat het niet om!
Er komt een moeder aan met een ongeveer 7-jarig meisje aan de hand. Dochterkind wijst ernaar: "O, in dat geval: dat meisje zit ongetwijfeld ook op school, dus is ze scholier. Die mag dus nu ook niet naar binnen!" Ehm, ja, nou, nee, dat is wat anders.
"Meneer, ik snap dat wij de dupe zijn van die sukkels die een dief willen zijn voor 70 cent. Maar ik heb zelf bij de Action gewerkt. En weet u wie de grootste dieven zijn? Bejaarden."
... Bij het aanhoren van haar relaas barstte ik in lachen uit (vooralsnog is zij kennelijk beleefd gebleven!). En volgens Dochterkind deden die "bewakers" precies hetzelfde. Hoewel je je kunt afvragen of dit feit wel zo lachwekkend is...
Dochterkind wil het liefst een extra poster ophangen bij deze Lidl: "Maximaal twee bejaarden in de winkel". Ik heb haar uitgelegd dat men dit niet zomaar kan doen. Desnoods moet ze maar zelf gaan posten, met zo'n bord voor haar buik... |